कविता- दिदीको बिदाइमा

१९ भाद्र २०७४

banner

     कविता

 

यो कस्तो बिदाइ हो दिदी
कहिले नफर्किने गरि
जति सम्झु यी आँखामा
वर्षिरहने भो झरी

बुझ्नै नसकिने रीत दुनियाको
घरको खुसी छुटेर गयो
केवल स्नेह छायाँ सघन 
बाँकी यो दिलमा भयो

मखमली आयु सुकेको छैन
मेरो भाइटीका अमर छ
मेरो बिहेमा तिमीले ऊनेकि
दूबोको माला अजर छ

तिमीले दिएका आशिष् सँगालि 
जीवनमा अटुट सजाउँ
जनम जनम भाइलाई माया
दिदी तिमीबाटै मैले पाउँ

त्यो बोली त्यो आगमनको भान
झझल्कोमा आइरहन्छ
यस्तो पीडामा एकचोटि फेरी
हाँस्न सिकाइरहन्छ

(हामी सबैलाई माया गर्ने मेरो दिदीको सम्झनामा) 

इन्जिनियर राकेश कार्की
लस एन्जेलस

Leave a reply

HTML Tags are not supported

Post My Comment »